وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا١

And olsun günəşə və onun işığına (günəşin qalxdığı vaxta);

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا٢

And olsun (günəşin) ardınca çıxan aya;

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا٣

And olsun onu (günəşi) parlaq edən gündüzə;

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا٤

And olsun onu (günəşi) örtən gecəyə;

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا٥

And olsun göyə və onu yaradana;

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا٦

And olsun yerə və onu döşəyənə;

وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّىٰهَا٧

And olsun nəfsə və onu yaradana (ona biçim verənə);

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا٨

Sonra da ona günahlarını və pis əməllərdən çəkinməsini (xeyir və şəri) öyrədənə ki,

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا٩

Nəfsini (günahlardan) təmizləyən mütləq nicat tapacaqdır!

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا١٠

Onu (günaha) batıran isə, əlbəttə, ziyana uğrayacaqdır.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ١١

Səmud (qövmü) azğınlığı üzündən (Saleh peyğəmbəri) təkzib etmişdi.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا١٢

Onların ən rəzili (Allahın bir mö’cüzəsi olaraq qayanın içindən çıxartdığı dəvəni öldürməyə) qalxdığı zaman

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا١٣

Allahın peyğəmbəri onlara belə demişdi: “Allahın bu dişi (maya) dəvəsinə (toxunmayın), onun su içməsinə (mane olmayın).

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا١٤

Lakin onlar (Salehi) yalançı saydılar və onu (dəvəni) tutub kəsdilər. Rəbbi də bu günahlarına görə onların kökünü kəsib yerlə yeksan etdi.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا١٥

(Allah) bu işin aqibətindən qorxmaz! (Allah Səmud qövmünə cəza vermək istəmirdi. Onlar öz cinayətkar əməlləri ilə bu cəzaya layiq oldular. Allah dünyadakı padşahlar, hökmdarlar kimi bu və ya digər əməlinə görə qorxan deyildir. Çünki O etdiyi hər hansı əməl barəsində sorğu-sual olunmaz. Allah mütləq ədalət sahibidir!)