وَٱلضُّحَىٰ١

And olsun səhərə;

وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ٢

And olsun sakitləşməkdə olan (və ya: getdikcə zülməti artan) gecəyə ki,

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ٣

(Sənə bir neçə gün vəhy nazil etməməklə) Rəbbin səni (ya Peyğəmbər!) nə tərk etdi, nə də sənə acığı tutdu.

وَلَلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ٤

Şübhəsiz ki, axirət sənin üçün dünyadan daha xeyirlidir!

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ٥

Həqiqətən, Rəbbin sənə (qiyamət günü ən uca şəfaət məqamı, Cənnətdə tükənməz ne’mətlər) bəxş edəcək və sən (Ondan) razı qalacaqsan!

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَـَٔاوَىٰ٦

Məgər O səni yetim ikən tapıb sığınacaq vermədimi?!

وَوَجَدَكَ ضَآلًّا فَهَدَىٰ٧

Sənin şaşqın (yaxud: uşaq vaxtı Məkkə vadisində azmış) vəziyyətdə tapıb yol göstərmədimi?!

وَوَجَدَكَ عَآئِلًا فَأَغْنَىٰ٨

Səni yoxsul ikən tapıb dövlətli etmədimi?!

فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ٩

Elə isə yetimə zülm etmə!

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ١٠

Dilənçini də (qapıdan) qovma!

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ١١

Və (həmişə) Rəbbinin sənə olan ne’mətindən söhbət aç!